Antun Gustav Matoš — Epitaf bez trofeja — Tekst

Antun Gustav MatošEpitaf bez trofeja

Broj otvaranja: 489

Tu leži Div,
Naš stid i sram,
Što bješe kriv,
Jer bješe Sâm.

Taj sokô siv,
Svog doma plam,
I sad je živ
I Vođa nam.

U jarku trune, poput crkle strvi —
On, što nekim bješe Eugen Prvi,
Kraljevina i Sloboda naša.

A kraj njega cvili ljuta rana,
Buntovnička, zla, neoplakana,
Na surci Bacha, đaka Grabancijaša.

1911.




Powered by VegCook.net

© 2006-2018 cuspajz.com