Lelujaju se same na modrinama.
Približuju se i udaljuju jedna od druge.
Slučajnim susretom, vjetrom zanesene, kuckaju jedna o drugu.
Njihov dodir se čuje kao uzbibanost orahovih ljusaka.
Dodirom prozora dodirnu se dva lica susjedna,
trenutno sve i cjelov i stisak ruke dragog i drage.
I zbogom i do skorog susreta opet
poslije beskrajnog u vjekove.